خداوند متعال در قضیه اصحاب کهف می فرماید:« وکذلک اعثرنا علیهم لیعلموا ان وعد الله حق  وان الساعه حق ....»(کهف/۲۱) « وباز مردم را بر حال اصحاب کهف آگاه ساختیم تا خلق خدا بدانند که وعده خدا به حق بوده و ساعت قیامت بی هیچ شک خواهد آمد تا مردمی که میانشان در مورد آن ها تنازع و اختلاف بود رفع بشود.با این همه بعضی گفتند:باید گرد آنها حصار و بنایی بسازیم.خدا به حال آنها آگاه تر است.آنان که بر واقع احوال آنها اطلاع یافتند گفتند البته برایشان مسجد بنا کنیم.»

خداوند در این آیه بر چگونگی اطلاع مردم از آنان اشاره کرده است.آنان در طریقه تکریم اصحاب کهف اختلاف داشتند برخی معتقد بودند که بر روی آنها ساختمانی ساخته شود یا دیواری دور آنان کشیده شود.ولی غالب افراد پیشنهاد دادند که در کنار آنان مسجدی ساخته شود.

فخر رازی می گوید:برخی گفته اند:این گروه که پیشنهاد ساختن مسجد را دادند پادشاهان مسلمان و طرفداران اصحاب کهف بودند.برخی نیز معتقدند:آنان که پیشنهاد مسجد را دادند روسای شهر بودند تا در آنجا عبادت کرده و آثار اصحاب کهف را به سبب آن مسجد باقی گذارند.(مفاتیح الغیب ج ۲۱ ص ۱۰۵)

ابوالسعود وزمخشری نیز همین قول را قبول دارند. یعنی می گویند پیشنهاد دهندگان ساختن مسجد  درکنار جایگاه اصحاب کهف مسلمین و مومنین بوده اند.(تفسیر کشاف ج۲ ص ۲۴۵)

البته می دانیم که قرآن کتاب قصه گویی صرف نیست بلکه اگر داستانی را تعریف می کند به منظور بهره برداری مسلمانان از آن داستان است.

از آنجا که خداوند متعال پیشنهاد دوم (ساختن مسجد در کنار اصحاب کهف) را رد نکرده و آن را مجرای شرک نمی داند می توانیم آن را به دلیل به امضا و تقریر عمل آنان بدانیم.