شهادت سه ساله اباعبدالله رقیه سلام الله علیها

درروزپنجم ماه صفر61هجری حضرت رقیه به شهادت رسیدند.لقب شریفش ((رقیه))،((فاطمه))و((زینب))است.

ولادت آنجناب درمدینه بودودرسن سه سالگی یابشتردرمحرم 61هجری باپدربزرگوارخویش به کربلا آمدند.قبل وبعدازروزعاشورابارهاموردتفقدپدرقرارگرفت.بعدازشهادت امام حسین(ع) همرا با اسرابه کوفه وشام رهسپارشدودرچهل منزل اسارت اهل بیت رنجهای فراوانی کشید.

درشام بعدازدیدن سرنورانی پدرباپیشانی شکسته درخرابه،آنقدرناله زد وگریست تابه ملکوت اعلا پیوست،وبدن شریفش راشبانه دفن کردند.

                   

شواهدومدارک درباره وجودشریف آن مخدره،وبودن قبرآن حضرت درمکان فعلی حرم مطهر،همراه بامعجزات وکراماتی ازآن مخدره مظلومه است.                                 (تقویم شیعه)

×××××

رنج وسختی وشکنجه ای که آن بانوی سه ساله درطول اسارت متحمل شده اند فرای فهم ودرک ماست.ازذکرمصیبات آنجناب که دل هرانسانی رابه دردمی آوردخودداری می کنم وفقط به یک مصیبت اشاره می کنم که آن دیدن راس خونین پدری چون حسین(ع)بربالای نیزه می باشد که هنوزهیچ کس نتوانسته حق این مصیبت رااداکند.

شهادت آنجناب بهانه ای دیگراست تاهمه مااین بانوی بزرگوارراواسطه قرارداده وبگوییم خدایابه پاهای زخمی رقیه خاتون ویتیمی آن مخدره وغربت ومظلومیت اووعمه بزرگوارش فرج منتقم کربلارامعجل بفرماتافرجش مرهمی باشدبرقلب داغدارآل الله.