۱.عزامي شافعي مي گويد:اين مرد - ابن تيميه - حتي بر جناب پيامبر(ص) جسارت نموده و گفته است :بار سفر بستن براي زيارت حضرت گناه است.(فرقان القرآن ص۱۳۳)

۲.قسطلاني مي گويد:گفتار ابن تيميه در مورد منع زيارت نبي(ص) از زشت ترين مسائلي است كه از وي نقل شده است.(ارشاد الساري ج ۲ ص ۳۲۹)

۳.نابلسي مي گويد:اين اولين گرفتاري و اشتباهي نيست كه ابن تيميه و پيروان او در آن افتاده اند چراكه وي سفر براي زيارت بيت المقدس را گناه شمرده است...و از اين كه آدمي به وسيله نبي يا غير نبي از اولياء به خدا  توسل جويد نهي كرده است.اين مسائل كه نشانه سبك سري،شرم آور، وي است موجب شد كه علما به طور قاطع در برابر او بايستند.چنان كه حصني در يك كتاب مستقل به رد ابن تيميه و پيروانش پرداخته و در آن كتاب تصريح به كفر وي نموده است.(الحضرة الانسيةفي الرحلة القدسية)

۴.هيثمي شافعي مي گويد:مگر ابن تيميه كيست كه به او توجه شود يا اين كه در مسائل اسلامي و دينيبه عنوان مرجع شناخته شود تا نظرات او مخل به اجماع باشد؟بسياري از دانشمندان به تعقيب سخنان فاسد و دلايل سست وي پرداخته و لغزش هاي ابلهانه و تخيلات ناموزون او را آشكار ساخته اند.(الجوهر المنظم في زيارة القبر المكرم ص۱۲)

۵.حصني دمشقي مي گويد:او فردي زنديق است و كسي كه عقايد او را بپذيرد مهدور الدم و المال است يعني خون و اموال او هدر است.(الدرر الكامنة ج ۱ ص ۱۵۴)

۶.ابن حجر هيثمي مي گويد:او بنده اي است كه خدايش او را مخذول - يعني به به خودش واگذار كرده - و گمراه و كور و كر  وذليل است.(الفتاوي الحديثيه ص ۸۶)